76نمىكند. به يقين، خداوند به اين افراد كه پناهگاه و تكيهگاه مردمند، نظر لطف دارد و آنان را مشمول رحمت خويش قرار مىدهد. پيامبر اسلام، اعتماد مردم را مايه خوشبختى انسان مىداند و مىفرمايد:
كفى بالمرء سعادة أن يوثق به فى أمر دينه و دنياه . 1
در خوشبختى مرد همين بس كه در كار دين و دنيايش به او اعتماد كنند.
جلب رضايت الهى
اگر انسان تشخيص دهد كه كارى مورد رضايت الهى است، بايد با تمام توان در انجام آن بكوشد، هر چند ديگران را ناخوش آيد. حتى اگر ديگران به او اعتراض كنند، وى نبايد در انجام وظيفه كوتاهى كند.
آنچه اهميت دارد، ترجيح دادن رضايت الهى بر رضايت بندگان است. چنين كردارى از اعتقاد عميق و ايمان راسخ انسانهاى وارسته ريشه مىگيرد كه