108مىرود و وى نزد ديگران حقير و ناچيز مىشود.
دروغ گويى از صفات ناپسندى است كه در همه آيينها عامل انحطاط شخصيت فرد و آسيب اجتماعى شمرده شده است. هر كس راستگوتر باشد، سخن مردم را زودتر باور مىكند و هر كه دروغگوتر است، بيشتر مردم را دروغگو مىشمارد.
از روايات معصومين برمىآيد كه درمان دروغ گويى بر بهسازى روحى و معنوى آدمى تأثير فراوانى دارد. در حقيقت، وقتى آدمى، مادر زشتىها را ترك مىكند، رفته رفته كاستىهاى اخلاقى ديگر را نيز از خود دور مىسازد. پيامبر بزرگوار اسلام با تأكيد بر پرهيز از دروغ مىفرمايد:
اياك و الكذب فان الكذب يسود الوجه ، ثم يكتب عند الله كذابا و ان الصدق يبيض الوجه و يكتب عند الله صادقا و اعلم أن الصدق مبارك و الكذب مشؤم . 1
از دروغ بپرهيز؛ زيرا دروغ، رو را سياه مىكند و