1) - وقعۀ الطف، ص 272 - 274 به نقل از تاريخ طبرى، ج 5، ص 466 و ارشاد مفيد، ج 2، ص 124

2) - قديمى‌ترين منبع معتبر دربارۀ زندگى حضرت زينب(س)، كتابى است كه به دست سيد على ابن حسن عُبيدلى اعرجى (از فرزندان عُبيدالله اعرج بن حسين بن على بن الحسين السجاد(ع)) نگارش يافته است. او امامت امام رضا(ع) را درك كرده است و از آن حضرت روايت نقل كرده است. از جمله كتاب‌هاى تأليف يافته به دست او، كتاب «انساب آل ابى طالب» است. به همين دليل او را «عُبيدلى نسّابۀ» گفته‌اند. او كتاب ديگرى به نام «اخبار الزينبات» دارد كه در آن زندگى كسانى كه نام آن‌ها «زينب» بوده است - اعم از بانوان قبيله بنى‌هاشم و ديگران - را آورده است. زندگى حضرت زينب كبرى(س) نيز در اين كتاب ذكر شده است. كتاب مزبور چاپ و منتشر شده است

3) - در نامۀ او به يزيد چنين آمده بود: «همانا كه وجود او (زينب(س)) در ميان مردم مدينه اذهان را مى‌آشوبد. او زنى سخنور و عاقل و خردمند است و عزم كرده تا با هوادارانش انتقام خون حسين (ع) را بگيرد.»