41
«و لكنهم نقموا والله منه نكير سيفه، وشدة وطأته، ونكال وقعته، وتنمره في ذات الله...».
«على را نپسنديدند، چون سوزش تيغ او را چشيدند و پايدارى او را ديدند. ديدند كه چگونه بر آنان مىتازد و با دشمنان خدا نمىسازد.»
و اين كار آنان را زشت و قبيح شمرد و فرمود: اگر زمام امورشان را به دست على(ع) سپرده بودند، آنان را در بهترين راهها پيش مىبرد و از هيچ كوشش خالصانهاى [در اصلاح جامعه] دريغ نمىكرد؛ اما آنان از اين كار سرباز زدند و در نتيجه دچار مصيبتها و گرفتارىهايى شدند كه حضرت زهرا(عليها السلام) به آنان هشدار داده بود.
حضرت زينب پس از وفات مادرش زهرا(عليها السلام)
پس از وفات حضرت زهرا(عليها السلام) اميرالمؤمنين(ع) به انجام تمامى وصيتهاى آن حضرت همت گماشت كه يكى از آنها، ازدواج با «امامه» دختر زينب (خواهر حضرت زهرا(عليها السلام)) بود. هنگامى كه بيمارى حضرت زهرا(عليها السلام) شدت يافت، به امام على(ع) فرمود:
«وصيت مىكنم كه پس از من با دختر خواهرم زينب، امامه ازدواج كنى؛ چرا كه براى فرزندانم همچون من خواهد بود.» 1
اين وصيت، نشانگر عمق عواطف حضرت زهرا(عليها السلام) و علاقمندى