188 الْحُسَيْنِ (ع) عَنْ عَمَّتِهِ زَيْنَبَ عَنْ أُمِّ أَيْمَنَ وَ عَنْ أَبِيهِ أَمِيرِالْمُؤْمِنِينَ (ع) فِي حَدِيثٍ طَوِيلٍ:

أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ(ص) زَارَ مَنْزِلَ فَاطِمَةَ (عليها السلام) فَعَمِلَتْ لَهُ حَرِيرَةً إِلَى أَنْ قَالَ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ غَسْلِ يَدِهِ مَسَحَ وَجْهَهُ ثُمَّ نَظَرَ إِلَى عَلِيٍّ وَ فَاطِمَةَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ(عليهم السلام) [نَظَراً] عَرَفْنَا مِنْهُ السُّرُورَ فِي وَجْهِهِ ثُمَّ رَمَقَ بِطَرْفِهِ نَحْوَ السَّمَاءِ مَلِيّاً ثُمَّ وَجَّهَ وَجْهَهُ نَحْوَ الْقِبْلَةِ وَ بَسَطَ يَدَيْهِ يَدْعُو ثُمَّ خَرَّ سَاجِداً وَ هُوَ يَنْشِجُ فَأَطَالَ النُّشُوجَ وَ عَلا نَحِيبُهُ وَ جَرَتْ دُمُوعُهُ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَ ذَكَرَ سَبَبَ الْبُكَاءِ وَ أَنَّ جَبْرَئِيلَ أَخْبَرَهُ بِمَا يَجْرِي عَلَيْهِمْ بَعْدَهُ مِنَ الْمَصَائِبِ» ¹؛

زينب(عليها السلام) به نقل از ام ايمن و او به نقل از امام على(ع) در ضمن روايتى طولانى روايت كرده است:

پيامبر گرامى اسلام(ص) به ديدار فاطمه(عليها السلام) در منزلش آمد. حضرت زهرا براى او حريره‌اى (غذايى با تركيب آرد و شير) آماده ساخت.

هنگامى كه پيامبر دست خود را شست و صورتش را مسح كرد، نگاهى با خوشحالى به على و فاطمه و حسن و حسين(عليهم السلام) كرد و صورتش را به مدت طولانى به سوى آسمان گرفت، آن‌گاه رو به قبله كرد و دستانش را بلند كرده، دعا كرد؛ سپس به سجده رفت و آن‌چنان گريه كرد كه گريه راه گلويش را گرفت و ناله‌اش بلند شد و اشك‌هايش جارى شد؛ سپس از سجده برخاست و علت گريه‌اش را ذكر كرد و خبر جبرئيل را از مصيبت‌هايى كه بر اين خاندان وارد خواهد شد، بيان فرمود.»