141فرمود: « إرجع إليهم واستمهلهم هذه المشية الى غد لقد نصلي لربنا الليلة وندعوه و نستغفره فهو يعلم إني أحب الصلوة له وتلاوة كتابه وكثرة الدعاء والاستغفار ؛ ¹ به سوى آنان باز گرد و اين شب را تا فردا مهلت بگير تا بتوانيم امشب را به نماز و دعا و استغفار در پيشگاه خدايمان مشغول شويم. خدا خود مى‌داند كه من نماز، قرائت قرآن، زياد دعا كردن و استغفار را دوست دارم.» در اين جملات صحبت از اداى تكليف نيست؛ بلكه سخن از عشق به عبادت و نماز است.

شب خيز كه عاشقان به شب راز كنند

حضرت زينب(عليها السلام) نيز ازعاشقان عبادت و شب زنده‌داران عاشق بود، و هيچ مصيبتى او را از عبادت باز نداشت. امام سجاد(ع) فرمود: « انّ عمتي زينب كانت تؤدي صلواتها، من قيام الفرائض والنوافل عند مسيرنا من الكوفة الي الشام وفي بعض منازل كانت تصلي من جلوس لشدة الجوع والضعف ؛ ²عمه‌ام زينب در مسير كوفه تا شام همه نمازهاى واجب و مستحب را اقامه مى‌نمود و در بعضى منازل از شدت گرسنگى و ضعف، نشسته نماز مى‌گزارد.»