360شبه جزيره مالايى مدت زيادى از يك جايگاه مهم (مركزى) در مسيرهاى تجارى بين چين و خاورميانه برخوردار بوده است. اولين پادشاهى مالايى كه بر بنادر شهرهاى ساحلى حكومت مى‌كرد در قرن 10 ميلادى تشكيل شد. اولين مدارك مبنى بر وجود اسلام در شبه جزيره مالايى به قرن 14 ميلادى در ترنگانو برمى‌گردد، اما طبق برخى منابع مهاراجا دربار راجا (1179 - 1136 ميلادى) در قرن 9 به اسلام گرويد و نام خود را به مظفرشاه تغيير داد.
در سال 1511، مالاكا توسط كشور پرتغال تصرف شد و در آن‌جا يك مستعمره ايجاد نمود. پس از آن، تا زمان آغاز جنگ جهانى دوم، بخش‌هاى مختلف شبه جزيره مالايى تحت سلطه قدرت‌هاى مختلف قرار داشت. در پى تصرف مالزى از سوى ژاپنى‌ها در (1945 - 1942) طى جنگ جهانى دوم، حمايت عمومى از استقلال افزايش يافت. برنامه‌هاى پس از جنگ انگليسى‌ها براى يكپارچگى اداره مالايا تحت يك مستعمره پادشاهى واحد كه اتحاديه مالايى ناميده شد، با مخالفت شديد از سوى مالايايى‌ها مواجه شد كه مخالف تضعيف حاكمان مالايايى و اعطاى شهروندى به نژاد چينى بودند. اتحاديه مالايايى در سال 1946 تأسيس شد و شامل تمامى املاك بريتانيا در مالايا، به استثناى سنگاپور مى‌شد.
طى اين زمان، شورشيان تحت رهبرى حزب كمونيست مالايا عمليات چريكى خود را براى مجبور ساختن بريتانيا به خروج از مالايا انجام دادند و در نهايت استقلال به فدراسيون مالايايى درچارچوب