340اين واقعيت دارد. هنوز فرهنگ دوستان و ادب پروران و انديشمندان هند در تلاشند تا اين گنجينه گرانبهاى فرهنگى را حفظ و گسترش دهند و همه ساله آثار ارزشمندى توسط استادان علاقهمند، به بازار ادب عرضه مىشود. لازم به ذكر است كه در سراسر هند بيش از پنجاه بخش زبان فارسى در دانشگاهها و كالجها به فعاليت اشتغال دارند. بيش از يكصد مدرسه و دبيرستان فعالانه به تدريس زبان فارسى مىپردازند. در اكثر قريب به اتفاق مدارس سنتى اسلامى، زبان فارسى در متون درسى وجود دارد و همه علما و مدرسين با ديوانهاى شعراى بزرگ، خصوصاً گلستان سعدى، آشنا و مانوس هستند.
زبان فارسى از آن رو كه قرنها زبان رسمى سلاطين گوركانى در هند بود، علاوه بر تكلم توسط اقليت پارسى هند تاثير قابل ملاحظهاى بر زبانهاى رايج در شبه قاره به ويژه زبان اردو داشته است.
زبان فارسى پيش از آنكه هندوستان مستعمره انگلستان شود، دومين زبان رسمى اين كشور و زبان فرهنگى و علمى بهشمار مىرفت. اما پس از استعمار، انگليسىها در سال 1832، به زور انگليسى را جايگزين فارسى كردند. زبان فارسى در دورۀ غزنويان به هند راه يافت. در آن دوره زبان پارسى، زبان ادبيات، شعر، فرهنگ و دانش بود و با تأسيس امپراتورى مغول هندوستان به اوج پيشرفت خود در هند رسيد و زبان رسمى هندوستان شد.
زبان فارسى هندوستان شاعران بزرگى همچون بيدل دهلوى و امير خسرو دهلوى و دستگاه شعرى سبك هندى را در خود پروراند. از ديگر