302جمهورى اسلامى اعلام و معرفى كرده است. اين كشور از معدود كشورهايى است كه جز دين مشترك بين جمعيت آن، هيچ يك از عناصر تشكيل يك دولت ملى در محدوده سرزمينى خاص را بنا بر عرف سياسى امروز قرار نداده است. در اصطلاح، ساختار جمعيتى اين كشور را «موزائيكوار» مىدانند كه از اقوام و قبيلههاى مختلف تشكيل شده است. بنا بر قانون اساسى، رئيسجمهور و نخستوزير بايد مسلمان باشند اما همه اقليتهاى مذهبى به نسبت تعدادشان در مجلس شوراى ملى پاكستان داراى نماينده مىباشند. اقليتهاى دينى مىتوانند آزادانه مراسم و آيينهاى دينى خود را به جاى آورند.
از همان ابتداى تشكيل حكومت پاكستان، تلاش براى استقرار هرچه بيشتر اصول اسلامى، علت وجودى تشكيل اين كشور بوده است. دين اسلام تنها عامل وحدتبخش گروههاى مختلف قومى و زبانى اين كشور مىباشد. قانون اساسى اين كشور مبتنى بر اصول و ضوابط اسلامى بوده و مقرر مىدارد كه به منظور بررسى تناسب و تطابق قوانين موضوعه اين كشور با شريعت اسلامى، شورايى تحت عنوان «شوراى عقايد و احكام اسلامى» تشكيل گردد.
علاوه بر داير بودن محاكم شريعت تحت نظر حكام شرع، قوانين كيفرى نظامى نيز به نحوى اصلاح گرديدهاند كه به محاكم نظامى نيز اجازه اعمال قوانين كيفرى و مجازاتهاى اسلامى را اعطاء كرده است. قصاص، حدود و تغزيرات كه از مجازاتهاى اسلامى هستند، از سالهاى پيش در پاكستان اجرا مىشدهاند.