290كه اقيانوس هند مؤثرترين عامل در تسهيل ارتباطات اين كشور با ساير كشورها به شمار مىآيد.
طول سواحل اين كشور، 1046 كيلومتر است و آب و هواى آن گرم و خشك مىباشد. از لحاظ منابع طبيعى، كشور چندان غنىاى به شمار نمىآيد. زيرا به جز برخوردارى از ميزان متنابهى گاز طبيعى، در ساير منابع، بسيار فقير است.
به لحاظ حوادث و بلاياى طبيعى نيز پاكستان جزو كشورهاى حادثه خيز است. به گونهاى كه به طور متناوب زلزلههايى در شمال و غرب آن رخ مىدهد و همچنين، سيل معمولاً پس از بارانهاى شديدى كه موجب طغيان رودخانه سند مىشود، بخشهاى مهمى از آن را فرا مىگيرد.
از لحاظ وضعيت زيست محيطى نيز اين كشور موقعيت مناسبى ندارد. منابع آبى آن به دليل ضعف سيستم فاضلاب، به پسابهاى شهرى، صنعتى و كشاورزى به شدت آلوده شده است. افزون بر اين، اين كشور در ساليان اخير با پديده فرسايش خاك و بيابانزايى نيز مواجه بوده است.
جمعيت
پاكستان داراى جمعيتى بيش از صد و شصت و چهار ميليون نفر است. در مقام مقايسه با ساير كشورها، رتبه ششم در جهان را دارا مىباشد. ساختار سنى جمعيت پاكستان حاكى از اين مطلب است كه 36/9 درصد از آن را افراد صفر تا 14 سال، 58/8 درصد را 15 تا 64 و تنها 4/3 درصد را افراد بالاى 65 سال تشكيل مىدهند.