226در سال 1517، الجزاير توسط خيرالدين و برادرش تحت سلطه امپراتورى عثمانى درآمد. فعاليت دزدان دريايى در آبهاى مديترانه و در نزديكى ساحل الجزاير در اوائل قرن 19 سبب بروز دو جنگ با ايالات متحده شد. همچنين ادامۀ اين فعاليتها باعث شد تا در سال 1816 كشتىهاى جنگى نيروهاى دريايى انگلستان و هلند، بندر الجزيره و ناوگان كشتىهاى مستقر در آن را نابود سازند و در همين اوان، اسپانيايىها بنادر الجزاير را به اشغال خود درآورند.
فرانسويان به بهانه توهين به كنسول خود در سال 1830 به الجزاير حمله كردند و به مدتى طولانى آن را به تصرف خود در آوردند. فرانسويان با خشونت تمام بر الجزاير حكم مىراندند و در طى دوران سيطره فرانسه 1/5 ميليون الجزايرى به هلاكت رسيدند. الجزايرىها با رهبرانى مانند عبدالقادر، احمد بى و فاطمه نسومر به مقاومت در برابر اشغالگران فرانسوى برخاستند. فرانسه الجزاير را به يكى از استانهاى خود تبديل و بدين ترتيب آن را بخشى از خاك فرانسه اعلام كرد.
در طى دوران اشغال دهها هزار نفر از فرانسه، اسپانيا، ايتاليا و مالت عمدتاً براى كار در مزارع كشاورزى به الجزاير آمدند. از آغاز قرن 20، افراد اروپايى تبار مقيم الجزاير و نيز يهوديان الجزايرى تابعيت فرانسوى به دست آوردند، در حالى كه قسمت اعظم الجزايرىهاى مسلمان (حتى آنان كه در ارتش فرانسه خدمت كرده بودند) نه تابعيت فرانسه دريافت كردند و نه از حق رأى برخوردار شدند.
در سال 1954، جبهه آزاديبخش ملى ( FLN) عمليات چريكى