32قرآنى داشت. محمد بن طلحۀ شافعى مى‌نويسد مردى گفت: وارد مسجد مدينه شدم فردى را ديدم كه از رسول خدا(ص) حديث نقل مى‌كرد و مردم هم‌گِرد او را گرفته‌اند، من به آن مرد گفتم: به من خبر ده از معناى «شاهد» و «مشهود». ¹

آن مرد گفت: شاهد روز جمعه است و مشهود روز عرفه.

از او گذشتم و به مردِ ديگرى رسيدم كه او نيز از رسول خدا(ص) حديث مى‌گفت. من معناى شاهد و مشهود را از او پرسيدم، و او گفت: شاهد روز جمعه است و مشهود روز عيد قربان.

از آن دو گذشتم و به نوجوانى رسيدم كه «گِردى» صورتش هم‌چون «گِردى» اشرفى طلا بود. او نيز از رسول خدا(ص) حديث نقل مى‌كرد، بدو گفتم: از شاهد و مشهود به من خبر بده.

آن نوجوان گفت: آرى، امّا شاهد محمد(ص) است و اما مشهود روز قيامت است.

مگر نشنيده‌اى كه خداى تعالى دربارۀ رسول خدا(ص) مى‌فرمايد:

إِنّٰا أَرْسَلْنٰاكَ شٰاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً ²

و دربارۀ قيامت مى‌فرمايد: