215
3. موضعگيرى سياسى امام صادق(ع)
منصور عباسى امام صادق(ع) را بزرگترين تهديد در برابر حكومت بنىعباس مىديد و از توجه مردم به ويژه شيعيان به حضرت صادق(ع) هراسان بود، از اين رو مىكوشيد به هر وسيلهاى، چهرۀ علمى و معنوى امام صادق(ع) را تخريب كند. وقتى هم كه از تخريب چهرۀ علمى حضرت نااميد شد، قصد جان حضرت را كرد. ابن عنبه مىنويسد: منصور بارها قصد كشتن حضرت را داشت ولى خداوند ايشان را (از گزند منصور) حفظ كرد. 1
ابن صباغ مالكى نقل مىكند چون در سال 147 ه . ق منصور به مدينه آمد، به ربيع گفت: كسى بفرست تا جعفر بن محمد را هر چه سريعتر نزد ما بياورد، خدا مرا بكشد اگر او را نكشم. چون حضرت به حضور منصور تشريف آورد و چشم منصور به حضرت افتاد، سخنان تند و تهديدآميزى بر زبان راند و گفت: اى دشمن خدا! مردم عراق تو را به امامت برگزيدهاند و زكات خود را به سوى تو مىفرستند. 2
با اين حال امام هيچ رعبى از منصور به دل نداشت، در تاريخ آمده است، روزى حضرت در حضور منصور دوانيقى بود، سپس مگسى بر صورت منصور نشست. منصور مگس را مىراند، ولى او باز مىگشت تا منصور آزرده خاطر شد، سپس به امام صادق(ع) رو كرد