209بزرگان اهل بيت رسول خدا(ص) است. از آن جهت به او صادق مىگفتند كه گفتارش صادق بود و فضل و بزرگوارى او مشهورتر از آن است كه به بيان آيد، ابوموسى جابر ابن حيان طرطوسى شاگرد او بود. جابر بن حيان، كتابى تأليف كرده است مشتمل بر هزار ورق و پانصد رساله و اين رسالهها از تعليمات جعفر بن محمد صادق(ع) است. 1
صاحب كتاب معروف ملل و نحل هم در همين رابطه مىگويد: دانش و آگاهى او در فرهنگ و مذهب فوقالعاده زياد بود او اطلاعات وسيعى در پيرامون مسائل حكمت داشت و از پرهيزكارى عظيمى برخوردار بود و از شهوات و هوسرانىها پرهيز داشت او مدت زيادى در مدينه اقامت گزيد و به شيعه كه از او پيروى مىكردند، بهرۀ زيادى رسانيد و دوستانش را از سرچشمۀ علوم غيبى بهرهمند ساخت. پس از آن رهسپار عراق شد و مدتى در آنجا اقامت گزيد. 2
سيد امير على هندى با اشاره به گسترش علم در زمان امام صادق(ع) مىنويسد:
شايان ذكر است كه رهبرى اين حركت فكرى را كه در حوزۀ علمى شكل گرفته بود، يكى از نوادههاى على بن ابى طالب(ع) به نام ابوجعفر صادق(ع) داشت، او پژوهشگرى فعّال و متفكّرى بزرگ بود و با علوم عصر خود به خوبى تبحّر و آشنايى داشت. او نخستين كسى