199
سپيدۀ سخن
امام صادق(ع) بيشترين نقش را در تبيين معارف اسلامى در زمينۀ حديث، فقه، كلام و تفسير و... ايفا كرده است. آن بزرگوار به دليل شرايط اجتماعى - سياسى آن دوران، فعاليت اصلى خود را حول محور فعاليتهاى علمى- فرهنگى هدايت كرد.
امام صادق(ع) پيوسته اصحابش را به تفقه در دين فرا مىخواند. ايشان شاگردان بسيارى در علوم مختلف تربيت كردند.
از روشهاى امام(ع) جويا شدن از ديدگاههاى مخالفان و عامه، تشويق به جدال احسن و نهى از جدال غير احسن، تأكيد بر نوشتن احاديث و علوم، تأكيد بر بينش عقلى، برترى دادن دانش بر عبادت، توجه به درايت و فهم احاديث، نهى از نقل اسرائيليات، اجازه دادن براى برگزارى مناظره و تأكيد بر تخصص اصحاب، بهرهگيرى از روشهاى علمى رايج و نهى از قياس و مانند آن بود.
آن حضرت، در امور سياسى نيز به علت وجود خفقان و شدت عمل حاكمان، راه تقيه را در پيش گرفتند.
از آنجا كه اهل بيت(عليهم السلام) عِدل و هماهنگ با قرآن معرفى شدهاند، همۀ مسلمانان - شيعه و سنى - ، براى اهل بيت(عليهم السلام) كه همان