91ب) خود، مجتهد و كارشناس نباشد كه در اين صورت، بايد به يك كارشناس دينى كه در اصطلاح فقيه و مجتهد ناميده مىشود مراجعه كند و اين امرى است عقلى و عقلايى كه همه عقلاى عالم نيز، همين كار را مىكنند.
ج) به احتياط عمل كند، يعنى طورى رفتار كند كه به يقين برسد كه حكم خدا را اجرا كرده است.
3. هر يك از مكلّفين، از يك مجتهد، مادامى كه زنده است تقليد مىكنند. بنابراين، آوردن عبارت «يك روز دنبال فلان مرجع و روزى ديگر به دنبال مرجع ديگر»، از جهل گوينده اين سخن سرچشمه مىگيرد.
4. علت طرح اينگونه شبهات آن است كه شياطين، به تأثير مرجعيت شيعه در پويا بخشى و اقتدار و سازماندهى پيروان اهلبيت(عليهم السلام) ، پى برده و اين مطلب را درست درك كردهاند. مراجع شيعه، استوانههاى استوارى هستند كه همه توطئهها و تلاشهاى شياطين عليه شيعه را، ناكام مىگذارند.