89اصحاب پيامبر(ص) را نمىداند.
3. عاشورا، دو مرحله داشت؛ مرحلۀ اوّل كه تا روز عاشورا بود و امام و رهبر و محور قيام، امام حسين(ع) بود و مرحله دوم كه پس از روز عاشورا شروع شد و محور حفظ و تداوم قيام آن زينب(س) بود.
بنابراين،طبيعى است كه در اين قيام، دربارۀ اين دو بزرگوار بيشتر سخن گفته شود و مردم هم، با آنها بيشتر آشنا باشند. اما مىتوان گفت كه حتى عوام هم، با بسيارى از عاشوراسازان و حماسهآفرينان كربلا، آشنا هستند.
4. شيعه اگر براى امام حسين(ع) و يارانش گريه كند، توجه دارد كه اين گريه، اعلان جنگ با ظلم، خيانت و نامردى است. او فلسفۀ گريۀ خود را مىداند. اين گريه، آنچنان حرارت، تحرّك و قدرتى به او مىدهد كه در مقابل همۀستمكاران مىايستد و كارى مىكند كارستان. جوانان حزبالله، با الگو گرفتن از حركت امام حسين(ع) ، كارى كردند كه همۀ ارتشهاى عرب، از انجام آن ناتوان بودند.
چقدر زشت است كه گاندى غير مسلمان، رمز پيروزى خود را الگو گرفتن از امام حسين(ع) مىداند، و برعكس، كسانى كه مدّعى مسلمانى هستند، قيام فرزند پيامبر اسلام(ص) و عزادارى پيروانش را تخطئه مىكنند!