40شده است و از سوى خداوند به عنوان امام، نصب و از طريق خود پيامبر(ص) كه خود نيز مصطفاى خدا است به مردم معرفى شدهاند. بنابراين، مردم در تعيين و انتخاب و يا عدم انتخاب، نقشى ندارند.
3. شيعه هرآنچه منسوب به پيامبر(ص) باشد اعم از شهر، قبر، همسران، فرزندان و اصحاب پيامبر(ص) و... را محترم مىداند، البته در حدّ خودشان.
4. تفاوت نظر شيعه و برادران اهلسنّت دربارۀ اصحاب پيامبر(ص) ، در اين است كه اهلسنّت همۀ اصحاب پيامبر(ص) را عادل، مجتهد و محترم مىشمارند. برعكس، شيعه نفس صحابى بودن را علت عدالت و اجتهاد و قابل احترام بودن نمىداند، بلكه معتقد است كه بيشتر اصحاب پيامبر(ص) ، عادل، مجتهد و بسيار محترم بودند؛ پس، بايد آنچه گفته و نقل كردهاند را بهعنوان راوى عادل، پذيرفت و عملى كرد. اصحابى همچون؛ جابر بن عبدالله انصارى، عبد الله بن مسعود، سلمان، ابوذر، مقداد، عمّار ياسر، ابىابنكعب، عثمانبنحنيف و...، مورد عنايت و احترام شيعه هستند و از آنها روايت اخذ مىكنند. امّا شيعه، معتقد است در بين صحابه پيامبر(ص) ، عدهاى از منافقان كه بحث آنها در قرآن مطرح شده است و همچنين كسانى كه به راه كج رفتهاند نيز، وجود داشتهاند.