161خطبه‌هاى حضرت، همت گماشتند، عبارت بودند از:
الف) زيدبن وهب جهنى كه در بسيارى از مجامع، همراه اميرمؤمنان(ع) بود و خطبه‌هاى حضرت را از منابر، جمعه‌ها و اعياد، جمع‌آورى و در كتابى كه در ظاهر اولين كتاب تأليف يافته او، از فرمايشات حضرت على(ع) بود، گردآورى مى‌كرد. نام اين كتاب، خطب اميرمؤمنان(ع) على المنابر فى الجمع و الاعياد و غيرها است.
ب) حارث أعور همدانى كوفى، كه از علاقه‌مندان امام بود. وى بعضى از خطبه‌هاى حضرت را، هنگام سخنرانى مى‌نوشت.
ج) اصبغ بن نباته مجاشعى كه از اصحاب خاص اميرمؤمنان(ع) بود. او عهدنامه مالك اشتر و وصيت امام به محمد حنفيه را نقل كرده است. به وى گفتند: «چه شد كه به اين مقام از فصاحت و بلاغت دست يافتى»؟ گفت: «صد خطبه از خطب اميرمؤمنان(ع) را حفظ كردم و به اينجا رسيدم كه ملاحظه مى‌كنيد».
د) اصحاب ديگر حضرت، همچون كميل بن زياد نخعى، نوف بكالى و ديگران، قسمتى از سخنان حضرت را شنيده و حفظ كرده و عيناً براى مردم نقل كرده‌اند.
ه) مسعودى در كتاب مروج الذهب دربارۀ خطبه‌هاى امام مى‌گويد: «مردم چهار صد و هشتاد و چند خطبه از خطبه‌هاى