151شهرهاى عراق به وقوع پيوست. ¹ آيةاللّٰه صدر كه تجربۀ پيروزى اسلامى در ايران را فراروى خود داشت، بر آن شد كه گام‌هاى نوينى را براى تحقق چنين انقلابى در عراق بردارد. از جملۀ اين گام‌ها، تحريم هر نوع ارتباط با حزب بعث بود و اين در حالى بود كه رژيم بعث مى‌كوشيد همۀ افراد جامعه را به شكلى به حزب بعث پيوند دهد. نخستين اثر برجستۀ اين تصميم، آن بود كه از اضمحلال جامعۀ شيعى در موج پان عربيسم كه مظهرش در عراق همان حزب بعث بود، مانع گردد. از ديگر گام‌هاى مهم آيةاللّٰه صدر، گسيل شاگردانش به عنوان نمايندۀ خود، به سرتاسر عراق بود. او بسيارى از دانش‌پژوهان را از درس خواندن بازداشت و به مرحلۀ عمل فراخواند. اين گام‌هاى روشن آيةاللّٰه صدر در مسير انقلاب، از اوايل ربيع‌الثانى 1398ه‍ .ق. آغاز شد. ترس از بدل شدن آيةاللّٰه صدر به خمينى عراق، موجب شد كه امريكا و ديگر هم‌پيمانان آن، شدت عمل بيش‌ترى را در برابر اين تحركات از نظام بعث عراق خواهان شوند. ² با شدت‌يابى برخورد رژيم بعث با اقدامات آيةاللّٰه صدر، خبر هجرت او به ايران شيوع يافت.

امام خمينى كه خواهان تداوم حضور آيةاللّٰه صدر در عراق بود، به محض شيوع اين خبر، او را از اين كار بازداشت.