145مىنمود. از اسناد ارزشمندى كه پيرامون تلاشهاى دينى اين جماعت وجود دارد، متن يادداشتى است كه آنان در تاريخ 18 رمضان 1383ه .ق. خطاب به عبدالسلام عارف نوشتهاند. در اين يادداشت كه امضاى 28 تن از علماى برجستۀ كاظمين و بغداد را در ذيل خود داشت، آمده است:
«هم اكنون كه دولت در صدد تصويب قانون براى عراق است، به خواستههاى آنان نيز توجّه گردد. اين خواستهها عبارتند از:
1. الغاى قانون احوال شخصى و باز گردانيدن محكمههاى شرعى،
2. در نظر گرفتن احساسات ملت در تصويب قانون و عدم وضع قانونى كه با احكام قرآن كريم و سنت مطّهر نبوّى مباين باشد و علاوه بر آن، وضع مادۀ قانونى صريح مبنى بر آن كه نبايد هيچ قانونى مخالف با احكام اسلامى تصويب گردد،
3. گسترش عدل و مساوات بين گروههاى مختلف امت،
4. مبارزه با اضمحلال اخلاقى جامعه كه استعمارگران كوشيدهاند آن را از مسير تلويزيون، راديو، شراب و مانند آن ايجاد نموده و به توسعۀ آن بپردازند و از اين راه كيان اجتماعى امت را از بين ببرند،