136با اين همه، كاظمين پذيراى شكست نبود و با تمام توان به مقاومت در برابر اشغالگران پرداخت.
در واقع، اين مقاومت، مرهون تلاش مردان بزرگى چون، آيةاللّٰه سيد ابوالقاسم كاشانى، آيةاللّٰه شيخ مهدى خالصى و پسرش شيخ محمد و سيد محمد صدر بود. در آغاز، اين تلاشها حركتى بود كه از طرف آيةاللّٰه كاشانى به وقوع پيوست. كاشانى كه به همراه پدرش، بعد از پايان جهاد، كاظمين را محل اقامت خود قرار داده بود، با چاپ و توزيع نوشتههايى به نام جمعيت اسلامى عربى، آرامش اشغالگران را بر هم زد.
اشغالگران انگليسى ابتدا كوشيدند با وعدههايى چون آزادسازى عراق از سلطۀ تركها و حكومت ملى، زمينۀ شكست رقيب خود را فراهم آورند، امّا بعد از پايان جنگ جهانى ناچار شدند با انجام نظرخواهى عمومى، تحتالحمايه بودن عراق را به رأى بگذارند، تا از اين رهگذر حكومت خود را از اتهام اشغالگرى مبرّا سازند.
«ويلسون»، حكمران انگليسى عراق، كوشيد كه نتيجۀ اين نظرخواهى در حمايت از تحتالحمايگى باشد. كاظمين از محدود شهرهايى بود كه در مقابل اين انديشه به مقاومت دست زد. در پايان نظرخواهىها، جز شهرهاى نجف،