126ساخته بود و چون عباسيان بر كينههاى ديرينۀ خود با علويان پاى مىفشردند، آن مكان از او دريغ شد و او در رصافه دفن گرديد. جالب آنكه در آن سردابه، قطعۀ سنگى بود كه بر روى آن تاريخ احداث سردابه نوشته شده بود و تاريخ مزبور برابر بود با 11 جمادىالاولى 597 ه ق.
و آن روز تولّد خواجه بود.
اكنون مقبرۀ خواجه نصير در رواق غربى، قرينۀ مقبرۀ شيخ مفيد رحمةاللّٰه واقع است و در گذشته هم در آستانۀ مدخل حرم قرار داشت. اما بعد كه در ورودى حرم را تغيير دادند، دربهايى را در طرفين مقبرۀ خواجه گشودند.
اين مقبره در ايوان مستقلى كه سرتاسرش كاشيكارى شده، قرار دارد. در وسط آن، كتيبهاى است از كاشى با زمينۀ لاجوردى به خط ثلث سفيدى كه تاريخ بنا و بانيش در آن ذكر شده است. از كتيبه چنين بر مىآيد كه كاشيكارى و تعمير اين مقبره، از طرف فرهاد ميرزا به سال 1304 ه ق. انجام شده است.
در جلوى مقبرۀ خواجهنصير، ضريحى برنجى، ولى ساده و بدون كتيبه، وجود دارد. روى تربت او نيز صندوقى نهاده شده و با پارچۀ مشكى آن را پوشاندهاند. در ايوان مقبره، قابى نصب كرده و شرح حال خواجه را به تقرير علامۀ شهير سيد هبةالدين شهرستانى بر آن نوشتهاند. 1