124بنايى قديمى و گنبدى سفيد بود. در اين بنا سنگ قبر در درون صندوقى گذارده شده بود و در مجموع حرم كوچكى را تشكيل مىداد كه عابران به هنگام عبور از بازار مىايستادند و در كنار پنجرههاى مقبره فاتحه مىخواندند، تا اينكه در سال 1385 ه . ق. سيد عبدالوهاب مشاط و محامى سيد هاشم اين آرامگاه را وسعت دادند و گنبد آن را با كاشى آراستند و به اين گونه آرامگاه سيد مرتضى به صورت شايستهاى درآمد. پس از بازسازى، نماز جماعت در آن جا برقرار و مباحث علمى و تدريس دروس اسلامى در آن جا انجام مىگرفت؛ همچنين كتابخانهاى در اين آرامگاه به وجود آمد تا اهل علم و ادب از آن بهره برند.
اين كتابخانه كتب ارزشمندى را در خود جاى داده و مورد استقبال جوانان مىباشد. هم اكنون اين آرامگاه، از غرب درب جنوبى صحن كاظمى تا شرق پل اعظميه امتداد داشته و خيابان رضى را قطع مىكند. 1در 100 قدم آن طرفتر، رو به روى آرامگاه سيد مرتضى، مقبرۀ سيد رضى واقع است. اين بنا هم در سابق گنبدى داشت، تا اينكه در عصر حاضر بناى آن تجديد گرديده است. حالا اين بنا داراى صحنى زيبا، سردرى مجلّل و قبهاى بسيار زيبا و كاشيكارى شدهاست كه قاعدۀ