71مشايعت مىشدند و از آنجا با وسايل نقليه آنروز به سوى بندرعباس و كرمان حركت مىكردند تا از طريق آب يا خشكى راهى مقصد نهايى شوند. حدود 80 70 سال قبل تنها مكانى كه از زائرين مشايعت و استقبال به عمل مىآمد غلامخانه بود، اما رفته رفته به دليل توسعۀ شهر و ازدياد وسايل نقليه، حسينآباد بالا، واقع در جادۀ سيرجان بردسير جهت اينكار در نظر گرفته شد و در حال حاضر نيز با وجود جايگاه ويژۀ زوّار، باز هم بيشتر مردم از مسافرينشان در حسينآباد استقبال مىكنند.» 1از اسنادى كه، دربارۀ مشايعت زائران موجود است، مىتوان نتيجه گرفت كه بيشتر اين مشايعتها، با رفتن به نزديكترين امامزادۀ محل (سكونت زائر) همراه است؛ يعنى زائر و مشايعتكنندگان قبل از حركت، به نزديكترين امامزادۀ محل سكونتشان مىروند و پس از خواندن دعا، نماز و گاهى پخت و توزيع وليمه بين مشايعتكنندگان، مراسم مشايعت را به اتمام مىرسانند.