43لازم به ذكر است كه: «يكى از وظايف بزرگترها در مورد برخى زائران، برپايى جلسات آشتىكنان بود. هدف از برپايى اينگونه مجالس كه دعوت شدگان، به صرف آشرشته يا اصطلاحاً «آش آشتىكنان»دعوت مىشدند، رفع كينه و كدورت بود و زائر در چنين موقعيّتى به راحتى تسليم مىشد و گاه در آشتى كردن پيش قدم مىشد و با قلبى صاف و خالى از كينه، عازم سفر مىشد.» 1
همچنين زائران معمولاً پس از فراغت از كارهاى مربوط به سفر و خداحافظى از اقوام و آشنايان، يكى دو روز قبل از حركت را به نظافت شخصى اختصاص مىدادند و ساعاتى صرف اصلاح سر و صورت و حنا بستن مىكردند. زنان توسط آرايشگرهاى خانوادگى در منزل اصلاح مىشدند و مردان موى سر و محاسنشان را در حمّام اصلاح مىكردند؛ مثلاً در سيرجان: «چسباندن موى سر با روغن و تخممرغ و قهوۀ قوّتو، اهميّت فراوان داشت و زائرين حداقل دو تا سه مرتبه قبل از سفر موى سرشان را مىچسباندند و بر اين عقيده بودند كه اين عمل از ريزش مو جلوگيرى مىكند و خواب را افزايش مىدهد و از