29او پيش از سفر نيازهاى خانوادۀ خود را، براى يكسال در نظر مىگرفت و مىخريد، سپس خمس و زكات مال خود را پرداخت مىكرد. آنگاه وصيت مىنوشت. سپس به سراغ خويشاوندان، همسايگان و آشنايان خود كه مستمند بودند مىرفت و به آنان كمك مالى مىكرد. بعد به كاروانسرايى مىرفت كه قرار بود كاروان از آنجا حركت كند و از روز حركت، كه معين شده بود، باخبر مىشد.» 1در كاشان: «در زمانهاى قديم، اهالى روستاهاى كاشان، براى سفر زيارتى بارگاه امام حسين(ع) ، از الاغ و قاطر استفاده مىكردند. چند روز پيش از رفتن، زائر يك نفر با سواد را به خانه دعوت مىكرد تا وصيتنامهاش را بنويسد. آنگاه آن را نزد يكى از بزرگان ده مىگذاشت تا در صورت فوت احتمالى، مطابق آن عمل كنند.» 2در فارس: «زائر سيوند فارس كه قصد زيارت خانۀ خدا را داشت و جواز سفر دريافت كرده بود به ترتيب زير آماده مىشد: او به محض دريافت جواز، خمس و زكات مال خود را جدا مىكرد و به سادات و فقراى محل مىپرداخت. سپس با طرف حساب خود تسويه كرده، اگر با كسى كدورتى داشته و يا قهر بود، حتى اگر كوچكتر از خودش بود، صلح و سازش مىكرد. آنگاه وسايل رفت و برگشت و حتى مخارج بازگشت