117در روستاى وزوان از توابع ميمۀ اصفهان: «چاووشخوانان دو نفر بودند كه پشت سر زوّارِ عتبات عاليات، اشعار زير را مىخواندند:
ابتدا مىكنيم ز بسمالله
بعد از آن لااله الا الله
بار بستيم جمله بسمالله
اى رفيقان به يارى الله
***
هركه همدرد ماست خوش باشد
عازم كربلاست خوش باشد
چه كربلاست عزيزان خدا نصيب كند
خدا مرا بهفداى شه شهيد كند
در اين روستا هر مصرع از يك بيت را يكى از چاووشخوانان مىخواند و بعد از چند بيت، همه مىخواندند:
كه خدا گفته در هم آيات
بر محمد و آل او صلوات
1
يكى از سندهاى كاملى كه در خصوص اشعار چاووشىخوانى موجود است، مربوط به شهرستان آباده است. در اين شهر در موقع عزيمت زوّار به مشهد مقدس، چنين ابياتى خوانده مىشد:
اى روهرو مشهد غريب الغربا
عازم شده بر زيارت آن مولا