110
چه كربلايى كه عالم از او به هوش مىآيد
صداى گريۀ زينب هنوز به گوش مىآيد
***
رفتم به كربلا به سر تربت هر شهيد
***
به يازده پسران على ولى الل
به ماه عارض هر يك، جدا جدا صلوات
***
گشتم روان، ديدم قبرى نزديك در است
در قمصر كاشان: «هر كس كه قصد عزيمت به كربلاى معلّى را داشت، برايش چووشى مىخواندند. چووشخوان كه يكى از اهالى بود، پشت زوّار حركت مىكرد و اشعارى را مىخواند، در پايان هر بند، بدرقهكنندگان با صداى بلند بر محمّد و آل محمّد صلوات مىفرستادند:
اول از شوق احمد بسم الله
بعد از آن لا اله الا الله