106 در كربُ و بلا به شمر ملعون لعنت در طوس، غريب‌الغربا را صلوات
¹ و بدين ترتيب تا دم دروازه ، همراه زائر بودند.» ²در تربت حيدريه: «هنگام حركت مسافران، زمانى كه زائر از خانه‌اش بيرون مى‌آمد، گروهى از اقوام و دوستان زائر، به آهستگى همراه او حركت مى‌كردند و همه با هم با صداى بلند مى‌خواندند:

هر كه دارد هوس كرب‌وبلا بسم‌الله هر كه دارد سر همراهى ما بسم‌الله

و بدين‌وسيله بدرقه‌كنندگان، زائر خانۀ خدا را، تا دروازۀ شهر بدرقه مى‌كردند. ³در جيتوى ورامين: «اشعارى كه به هنگام عزيمت زوّار مكه، كربلا يا مشهد مقدس، از سوى چاووش خوان در منزل زائر خوانده مى‌شد، بدين شرح بود:

اوّل به نجف، شير خدا را صلوات