84باطل پيوستند.

مسلمان بايد راه سياسى و فكرى خود را در جامعه نسبت به اين دو جريان مشخص كند و بى‌طرف نماند.

مسلمان بايد پيرو راه ولايت و ستيز با دشمنان باشد و اين پيروى او، پيوندى باطنى باشد و از حد شعار و گفتار فراتر رود. امام رضا عليه السلام فرموده است: «كمال دين، ولايت ما و دورى جستن از دشمنان ماست». ¹ولايت پذيرى در اصل، به معناى ايجاد توازن در پذيرش سرپرستى و دوستى پيشوايان دينى و بيزارى از دشمنان آنهاست. در اين باره به امام صادق عليه السلام عرض كردند: «شخصى دوست‌دار شماست، ولى در بيزارى از دشمنان شما، ناتوان مى‌نمايد». حضرت فرمود: «هيهات! دروغ مى‌گويد كسى كه مدعى ولايت ماست، ولى از دشمنان ما بيزار نيست». ²

حضرت عباس عليه السلام كه باور و اعتقادش، تمام تلاش و موضع‌گيرى او را در مسير ولايت قرار داده است، بهترين اسوه ولايت‌پذيرى است؛ چون خط سياسى او پيوسته بر اطاعت از امام و مخالفت رفتارى و گفتارى با دشمنان امام استوار بود.

او، اين ويژگى را تا لحظه شهادت زنده نگه داشت كه