69او به اندازهاى شيوا شعر مىسرود كه او را برترين شاعر از فرزندان امام على عليه السلام مىدانستند. 1 او ده فرزند داشت كه از جمله آنان، عبداللّٰه بن العباس است. مأمون پس از درگذشت او، گفت: «بعد از تو اى فرزند عباس، همه مردم مساوى شدند (تو با ديگران تفاوت داشتى)».
مأمون جنازه او را پياده تشييع نمود و شيخ بن شيخ خواندش. 2
ب) عبيداللّٰه بن الحسن
دربارهاش گفتهاند: مردى به سان او، پرهيبت و شكوه، ديده نشده بود. وى امارت حرمين شريفين مكه و مدينه را بر عهده داشت و امر قضاوت در اين دو شهر نيز بر عهده او بود. 3 مأمون، او را در سال 204 ه . ق به سرپرستى امور حجاج بيتاللّٰه الحرام منصوب كرد و در دوران مأمون نيز از دنيا رفت. به بازماندگان و نوادگان او كه در سرزمين دمياط بودند، بنىهارون و به دستهاى از آنان كه در فساى امروزى بودند، بنىهدهد مىگفتند. گروهى از احفاد و دودمان او نيز در يمن سكنا گزيدند. عبيداللّٰه بن الحسن، داراى يازده فرزند شد. از جملۀ آنان، قاسم بن عبيداللّٰه بود كه پست جد خويش، امارت و قضاوت در