87و ايمان و هجرت و پناه دهى و حمايت و يارى آنها، مورد تقدير قرار گرفته است. ¹اين آيه، از زبان مسلمانانى است كه پس از مهاجرين آمدند و به دين حق پيوستند و دو خواستۀ مهم مطرح كرده‌اند:

1. آمرزش براى خود و مسلمانان پيشتاز و باسابقه؛

2. پاك بودن دل‌ها از كينه و دشمنى نسبت به مؤمنان.

در خواستۀ اول، بر جايگاه پيشكسوتان و حق تقدّم مسلمانان اوليه، و در خواستۀ دوم، بر پاكى دل‌ها از كينه و بدخواهى، تأكيد شده است.

دل بى‌كينه نسبت به مردم و اهل ايمان، از نعمت‌هاى الهى است. يكى از ويژگى‌هاى اهل بهشت، اين است كه نسبت به هم كينه و حسد و بدخواهى ندارند. ²در حديثى از امام على(ع) آمده است: «الغِلُّ بَذرُ الشّرِّ» ³؛ «كينه و بدخواهى، بذر شرّ و بدى است».

تا زمانى كه دل‌ها نسبت به هم كينه دارند، صلح و