77زبان به خون مسلمانان تر مىكند و ريختن خون مردم بىگناه را حلال مىانگارد. 1
شهادت مسلم عليه السلام
عبيداللّٰه دانست كه هر قدر بحث با او را ادامه دهد، به رسوايى خود و يزيديان بيشتر دامن زده است. بدين جهت بدون اينكه اجازه دهد مسلم عليه السلام سخن ديگرى بگويد، پس از دشنام دادن بسيار، دستور داد او را به قتل برسانند.
او براى اين كار، بكير بنحمران را انتخاب نمود؛ زيرا در ماجراى جنگ مسلم عليه السلام با افراد عبيداللّٰه، بكير ضربهاى از مسلم عليه السلام خورده بود و كينه بيشترى از او به دل داشت. عبيداللّٰه نيز او را به همين دليل انتخاب كرد تا در كشتن او رحم و عطوفت كمترى از خود نشان دهد.
بكير را فراخواند و به او گفت: «او را بالاى قصر ببر و خود تو [كه از او ضربهاى خوردهاى]، گردن او را بزن». 2بكير، با دلى آكنده از كينه، مسلم عليه السلام را بالاى بام قصر برد. مردم، پايين دارالاماره جمع شده بودند و بالا را مىنگريستند. بكير، ابتدا مسلم عليه السلام ، را به مردم نشان داد.