46بوده است كه در اينجا با عنوان آسيبشناسى به آن مىپردازيم:
الف) تفسير انحرافى از انتظار
برخى راحتطلبان عافيتانديش، براى شانه خالى كردن از تعهدات اجتماعى و اصلاح امور جامعه به توجيه كردار خود مىپردازند و معتقدند كه امام زمان هنگامى ظهور مىكند كه جهان پر از ظلم و جور باشد. پس نبايد براى اصلاح امور با حاكمان جور در افتاد تا زمينه ظهور، فراهم گردد. بنابراين، آنان با هر حركت اصلاحى در جامعه مخالفت مىكنند و آن را محكوم به شكست مىدانند. امام خمينى درباره اينان مىگويد:
يك دسته ديگر هم كه تزشان اين است كه بگذاريد كه معصيت زياد بشود تا حضرت صاحب بيايد. حضرت صاحب مگر براى چه مىآيد؟ مىآيد معصيت را بردارد. ما معصيت كنيم كه او بيايد؟ اين اعوجاجات را برداريد. 1
آيا از رواياتى چون «بعد از اين كه زمين از ظلم پر مىگردد، آن را با قسط و داد پر مىكند»، چنين استفاده نمىشود كه نبايد با فساد و ظلم و جور مبارزه كرد تا