194مىيافتند».
از اين واضحتر، در داستان حضرت يعقوب(ع)آمده است: فرزندان يعقوب(ع)پس از اعتراف به اشتباه و گناه خود نسبت به يوسف(ع)، از پدر خواستند در پيشگاه خداوند براى آنها استغفار (و شفاعت) كند و به وى گفتند:
(يٰا أَبٰانَا اسْتَغْفِرْ لَنٰا ذُنُوبَنٰا إِنّٰا كُنّٰا خٰاطِئِينَ* قٰالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ)؛ 1
پدر! از خدا آمرزش گناهان ما را بخواه كه ما خطا كار بوديم. گفت: به زودى براى شما از پروردگارم آمرزش مىخواهم كه او آمرزنده و مهربان است».
نه تنها يعقوب اين تقاضا را - كه تقاضاى شفاعت نزد خدا بود - انكار نكرد، بلكه از آن استقبال نمود.
آيا پيامبر خدا فرزندان خود را به «شرك» و كفر دعوت مىكند؟
نكتۀ جالب توجه اين است