162آمده است:
«مدد گرفتن و شفاعت خواستن در پيشگاه خداوند از پيامبر(ص)و از مقام و شخصيت او، هم پيش از خلقت او مجاز است و هم بعد از تولد و هم پس از رحلتش، هم در عالم برزخ، و هم در روز رستاخيز، (سپس روايت معروف توسّل آدم به پيامبر اسلام (ص)ار از عمر بن خطاب نقل كرده كه: ) آدم روى اطلاعى كه از آفرينش پيامبر اسلام در آينده داشت، به پيشگاه خداوند چنين عرض كرد:
يا رب اسئلك بحق محمد لما غفرت لى 1
خداوندا به حق محمد(ص)از تو تقاضا مىكنم من را ببخشى.
سپس حديث ديگرى از بزرگان اهل تسنن، از جمله «نسايى» و«ترمذى»، به عنوان شاهد براى «جواز توسّل به پيامبر(ص)در حال حيات» نقل مىكند كه خلاصۀ آن اين است:
«مرد نابينايى تقاضاى دعا از پيامبر(ص)، براى شفاى بيماريش كرد، پيامبر به او دستور داد چنين دعا كند:
اللهم انّي اسئلك و اتوجّه اليك بنبيك محمد نبي الرحمة يا محمد اني توجهت بك الي