1) 2. توحيد صدوق ص107

2) 1. گفتنى است قسم سوم نيز خود دو قسم مى شود: گاهى از جمع بين تشبيه و تنزيه، تركيب اراده مى‌شود و گاهى هماهنگى هر يك با ديگرى به نحو بساطت مراد است. قسم اول باطل است؛ زيرا لازمۀ آن، تبعيض و تركيب و معناى آن اين است كه بعضى از صفات و جهات خداى سبحان تشبيه و بعضى از آنها تنزيه باشد، در صورتى كه حقيقت بسيط از هر نوع تركيب و تبعيض منزّه است و صفات و جهات ذاتى او عين يكديگر است و از هم جدا نيست. پس مراد از جمع پيش‌گفته، تشبيه در عين تنزيه و تنزيه در عين تشبيه است. تنزيهى هماهنگ با تشبيه و تشبيهى مناسب با تنزيه. اين جمع با بساطت و احديت ذات نيز سازگار است. بنابراين، در صفات خداوند، چهار مذهب مطرح است كه تنها يكى از آن‌ها حق و بقيه باطل است: 1. تشبيه بدون تنزيه 2.تنزيه بدون تشبيه 3 . جمع بين تشبيه، تنزيه به نحو تبعيض و تركيب؛ اين سه قسم باطل است. 4. تشبيه در عين تنزيه و تنزيه در عين تشبيه، اين صورت حق است. (توحيد در قرآن، جوادى آملى، ج 2، 44)