124است. 1در مورد تفسير آيۀ (كَلاّٰ إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ) 2 حسين بن فضال مىگويد: از امام على بن موسى الرضا(ع)پرسيدم، فرمود:
«انّ الله تبارك و تعالى لا يوصف بمكان يحل فيه فيحجب عنه فيه عباده ولكنه يعنى انهم عن ثواب ربهم لمحجوبون» 3
خداوند بزرگ توصيف نمىشود به مكانى كه در او جاى گيرد و بندگانش از او محجوب باشند، بلكه مقصود آيه اين است كه گروهى از بندگان در روز قيامت، از ثواب پروردگار محجوب خواهند بود.
بنابراين خداوند از قرار گرفتن در مكان منزّه است، زيرا مكان، محدود به حدود چهارگانه است و اگر خداوند مكان داشته باشد، لازمۀ آن اين است كه او احاطه شدۀ در مكان باشد، در صورتى كه طبق فرمايش امام صادق(ع):