86پروردگارتان براى شما آورده است.» 1 اگر مؤمن آل فرعون ايمان خودشو آشكار مىكرد كشته مىشد و كارى از پيش نمىبرد.
قرآن دربارۀ بعضى از مؤمنان مبارز و مجاهدان صدر اسلام كه در چنگ مشركان لجوج گرفتار شدند، دستور تقيه داده،آن جا كه مىفرمايد: «افراد با ايمان نبايد غير از مؤمنان كسى را از كافران دوست و ولى خود قرار دهند. هركس چنين كند، رابطۀ خود را از خدا بريده است، مگر اين كه (شما در خطر باشيد و) از آنها تقيه كنيد.» 2
بنابراين تقيه يعنى پنهان كردن عقيده و مخصوص جايى است كه جان و مال و ناموس و آبروى انسان در برابر دشمنان متعصب و لجوج در خطر باشه، بدون اين كه نتيجهاى داشته باشه.
داستان تقيۀ عمار ياسر در برابر مشركان و تأييد اين كار او از جانب پيامبر اسلام معروفه.
استتار سربازها و اسلحه در ميدانهاى جنگ، مخفى نگه داشتن اسرار جنگى همه نوعى تقيه در زندگى انسانهاست.