113
توسّل و شفاعت
ادواردو آرام و قرار نداشت، مىخواست به مسجد اموى برود و دوباره پاى صحبت ابن تيميه بنشيند و هر مطلبى كه مىشنود براى حكيم نقل كند. اين كارى بود كه استادش از او خواسته بود. اين بار نمىخواست محمد گفتههاى ابن تيميه را برايش بنويسد. مىخواست گوش بدهد، با دقت تمام و هر چه را مىفهمد به استادش بگويد. به مسجد رفت، از محمد خبرى نبود. ابن تيميه شروع به صحبت كرد، طنين بلند صدايش در مسجد پيچيد:
- بحث امروز ما دربارۀ دو موضوع توسل و شفاعت است.
توسّل به پيامبران و صالحان پس از مرگ آنها و در كنار قبر ايشان از بزرگترين انواع شرك به خداوند متعال است. توسل به خداوند به واسطۀ دعاى پيامبر، در حال زنده بودن آن حضرت جايز است، ولى پس از رحلت آن حضرت جايز نيست. زيرا پس از