179در برخى از محرمات و واجباتى كه در نظر شارع و متشرعه اهميت ويژه‌اى دارند، تقيه جايز نيست، مانند ويران كردن كعبه معظمه و مشاهد مشرّفه، رد كردن اسلام و قرآن و تفسير آن به گونه‌اى كه حقيقت دين تحريف گرديده و مانند مذاهب الحادى معرفى گردد و نيز هرگاه تقيه كننده از موقعيت ويژه‌اى در ميان مسلمانان برخوردار است كه ارتكاب فعل حرامى يا ترك واجبى از روى تقيه موجب وهن مذهب و شكستن حرمت دين گردد، تقيه بر چنين فردى جايز نيست و شايد به همين جهت است كه امام صادق عليه السلام فرموده است: در شرب خمر تقيه نخواهم كرد و نيز هر گاه اصلى از اصول اسلام يا يكى از ضروريات دين در معرض خطر باشد، تقيه در مورد آن جايز نيست، همانند اين كه حاكمان جائر تصميم بگيرند كه احكام مربوط به ارث يا طلاق يا نماز يا حج را تغيير دهند. 1درباره دست‌يابى به نظريات شيعه هم به وهابيان يادآور مى‌شويم كه ديدگاه‌هاى آنان در كتاب‌هاى بى شمار تفسيرى، كلامى، فقهى و اخلاقى آنان نقل و در كتاب‌خانه‌ها و مراكز علمى دنيا منتشر شده است.
ديدگاه‌هاى شيعيان چند دسته است: برخى مورد اتفاق و اجماع، گروهى مورد قبول اكثريت يا مشهور ميان شيعيان و پاره‌اى نيز مورد اختلاف است.