151حفظ حدود و مرزهاى اسلامى آماده كرد و آنان را در حالى كه بيمار بود تا بيرون شهر، بدرقه كرد. ايشان هرگاه براى جنگ از مدينه مى‌رفت، كسى را به جاى خود مى‌گذاشت.
اين احتمال خلاف دستورهاى پيامبر است، زيرا خود ايشان به مسلمانان مى‌فرمود: هر كسى صبح كند، در حالى كه به فكر امور مسلمانان نباشد، مسلمان نيست. 1عقل سليم چگونه مى‌پذيرد كه خلفاى پس از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به شدت نگران آينده باشند و با انتصاب يا تشكيل شورا، تكليف جامعه را مشخص كنند، ولى پيامبر نسبت به اين موضوع بى اعتنا بماند. آيا ابوبكر، عمر، معاويه و ديگران نسبت به آيندۀ حكومت خود بى اعتنا ماندند؟
راه ديگر؛ يعنى تشكيل شورا براى انتخاب خليفه هم نادرست است؛ زيرا اگر رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله چنين قصدى داشت، بايد مردم را دراين باره توجيه و براى فرد يا افراد منتخب، شرايطى بيان مى‌كرد. اين در حالى است كه مى‌بينيم چنين اتفاقى نيفتاده است. از آن گذشته، فرهنگ عمومى هم شرايط پذيرش شورا را نداشت. وقايع سقيفه بنى ساعده و اختلاف شديد مهاجران و انصار گواه اين مدعاست.
برخى از صحابه پيش از آن كه پيكر رسول‌اللّٰه صلى الله عليه و آله را دفن كنند، در سقيفه گرد آمدند تا جانشينى تعيين كنند. هر كسى در اين مورد سخنى مى‌گفت و كسى را نامزد خلافت