132
الشفاعة قلنا يا رسول اللّٰه ادع اللّٰه أن يجعلنا من أهلها قال هى لكلّ مسلمٍ». 1
آيا مى‌دانيد كه خدا امشب مرا بين چه چيزهايى مخير فرمود؟ گفتيم: خدا و پيامبر بهتر مى‌دانند. فرمود: او مرا مخير ساخت بين اين كه نصف امت من وارد بهشت شوند و بين شفاعت. پس شفاعت را اختيار كردم. گفتيم: اى پيامبر خدا، از پروردگار خود بخواه كه ما را شايستۀ شفاعت گرداند. فرمود: شفاعت براى هر مسلمانى خواهد بود.
تفاوت وهابيان با مسلمانان ديگر اين است كه آنها درخواست شفاعت از شافعان را نمى‌پذيرند، در حالى كه درخواست شفاعت از شافعان، چه در حال حيات و چه پس از مرگشان، امرى جايز و مشروع است، ولى به اعتقاد وهابيان، امرى نامشروع، بلكه شرك آلود است. آنان شفاعت را تنها در صورتى صحيح مى‌دانند كه انسان به طور مستقيم از خداوند بخواهد كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و ديگر كسانى كه مأذون در شفاعت هستند، در حق انسان شفاعت كنند.
ابن تيميه مى‌گويد:
«اگر كسى بگويد: از پيامبر به دليل نزديكى به خدا مى‌خواهم تا شفيع من در اين امور باشد، اين از كارهاى مشركان است.» 2