101اجتهاد و استحسانى نمى‌تواند عرض اندام كند و هيچ دليل ديگرى نمى‌تواند رفتار خداوند در قرآن، شيوه پيامبر گرامى و سيره صحابه را زير سؤال ببرد و آنان را به شرك و دوگانه پرستى متّهم سازد. بنابراين، اگر احياناً ظاهر روايتى با آنچه دلايل قطعى به ثبوت رسانده ا ست، مخالف باشد، بايد به گونه‌اى توجيه و تأويل شود. براى مثال، اگر در برخى روايات، به طور مطلق از قول پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده است كه: هر كس به غير خدا قسم بخورد، به تحقيق، مشرك شده است، ¹ به قسم مخصوصى اشاره دارد كه همان قسم به لات و عزّى باشد كه در ميان عرب رسم بوده است. ²پس از اينكه استاد فياض به پرسشها پاسخ داد، اشاره كرد كه با توجه به طولانى شدن نشست و امكان خستگى بعضى از مسافران ديار وحى، بهتر است پس از استراحتى كوتاه و پذيرايى مختصر، نشست را با آن دسته از حجاج كه هنوز هم فكر مى‌كنند بايد اندوخته‌هاى اعتقادى بيشترى داشته باشند، ادامه مى‌دهيم. از اين رو، به مدت نيم ساعت استراحت در نظر گرفته شده است. پس از آن، جلسه را با طرح پرسش از سوى حجاج آغاز مى‌كنيم و بنده به آن پاسخ مى‌دهم. فكر مى‌كنم كه اگر متكلم وحده نباشيم و نشست با مشاركت مسافران عزيز پى‌گيرى شود، قابل تحمل‌تر خواهد بود. بنابراين، خواهش مى‌كنم هر كس