92سعود در سال 1221ه . ق. خورد، پذيرفت كه قبور ائمه را در بقيع و ساير مشاهد و مزارات متبرّكه را در مكه و مدينه با خاك يكسان كنند و استعمال دخانيات را حرام اعلان نمود و مذهب وهابيت را در حجاز رسميت داد، اما او و ساير بزرگان حجاز نيز در نهان با دربار اسلامبول مكاتبه داشتند و براى نجات كشور خود مىكوشيدند.
دربار اسلامبول، محمد على پاشا حكمران مصر را مأمور كرد لشكرى مجهّز به عربستان اعزام كند و سعوديان را سركوب كند، در حالى كه ارتش مصر به سوى نجد در حال پيشروى بود، سعود در سن شصت و شش سالگى در درعيه به بيمارى سرطان روده درگذشت.
با مرگ سعود بن عبدالعزيز، پسرش ابراهيم (1235ه .ق.) به امارت درعيّه رسيد ولى چون بين او و عمويش عبداللّٰه بن عبدالعزيز بر سر جانشينى پدر اختلاف افتاد، در نتيجه نزاع داخلى، حكومت آل سعود ناتوان و ضعيف گرديد.
شكست آلسعود و سقوط درعيّه
محمد على پاشا ارتشى از سربازان ترك و آلبانى و عرب به فرماندهى پسرش طوسونپاشا به حجاز اعزام كرد. طوسون در سال 1227 1812/، از بندر يَنْبُع وارد مدينه شد و آن شهر را گشوده، به سوى مكه شتافت. گر چه مقاومت وهابيان شديد بود، امّا در برابر آتش توپخانۀ مصريان كارى از پيش نبردند و شكست خوردند.
طوسون وارد مكّه شد و بعد از چند روز محمد على پاشا نيز وارد مكّه گرديد. او شريف غالب را به جرم اهمال و سازشكارى معزول و زندانى كرد و برادرش سرور بن غالب را به مقام شريف مكّه منصوب نمود.