110پادشاهى مىرسند.
ملك سعود بن عبدالعزيز (1373 -\1384ه . ق.)
پس از درگذشت عبدالعزيز، فرزند بزرگش ملك سعود سوم به سلطنت رسيد؛ وى گر چه برادرش فيصل را به عنوان وليعهد اول و برادر ديگرش خالد را به عنوان وليعهد دوم منصوب نمود، ولى از روز اول با برادرش فيصل در چگونگى فرمانروايى اختلاف داشت و ميان آن دو رقابت برقرار بود.
وى در سال 1958 ميلادى \1378 ه . ق. گرفتار بحران مالى شد. به ناچار قوۀ مجريه را به فيصل سپرد، اما چندى بعد او را عزل كرد. در سال 1962 و 1963م. بار ديگر فيصل عهدهدار قوۀ مجريه گرديد.
ملك سعود مدت يازده سال قدرت را در دست داشت،تا آن كه امير فيصل به هنگام سفر وى به خارج براى معالجه، با جلب نظر مجلس الاسرة المالكه (شوراى سلطنتى خاندان سعودى)، در سال 1384ه . ق./ 1964م.
برادرش را از سلطنت خلع نمود و خود زمام امور را به دست گرفت.
ملك فيصل بن عبدالعزيز (1395 -\1384)
ملك فيصل برادرش خالد را وليعهد اول و نايب نخستوزير و برادر ديگرش فهد را وليعهد دوم تعيين كرد و سمت نخستوزيرى و وزارت خارجه را خود بر عهده گرفت. او مردى دورانديش، با هوش و پرحوصله بود. به همين جهت در دوران سلطنت او عربستان رو به رشد نهاد و با همۀ دولتها روابط دوستانه برقرار نمود.