153در مقابل تأثير باران و سيل بنا كرد و دليل آن اصطلاح شاذروان است كه بر آن قرار دادهاند؛ زيرا در زمان حَجاج تعدادى كارگر ساختمانى ايرانى براى ساختمان كعبه به مكه آمدند و اين اصطلاح كه كلمهاى است فارسى، از آن تاريخ بر آن اطلاق شده است.
در كتاب «اغانى» از ابن سريح نقل شده است كه اصطلاح شاذروان و ميزاب هر دو از كلمات فارسى بودهاند و از هنگامىكه تعدادى كارگر ايرانى به دستور ابن زبير جهت ساختمان كعبه به مكه آمدند، در بين مردم رواج يافت.
ازرقى در كتاب «اخبار مكه» تاريخ مشروحى از شاذروان را بيان مىكند كه نكات زير از آن نقل مىشود:
1- اصل شاذروان ابتدا به وسيلۀ خزاعيان هنگامى كه امر مكه و كعبه در دست آنان بود، جهت محافظت كعبه از سيل، در اطراف آن ساخته شد كه اين كيفيت تا زمان ساختمان قريش از كعبه باقى ماند.
2- بدون شك، شاذروان با اين كيفيت از ساختۀ ابن زبير در ساختمان كعبه است؛ زيرا نامبرده پس از كشف پىهاى اوّليۀ ساختمان كعبه، آن را بدين صورت كه هم اكنون ملاحظه مىشود بر روى زمين بنا كرد.
حجّاج نيز در ساختمان و تغييرات خود در كعبه، به شاذروان تعرضى نكرد بلكه اضافات آن را از سوى حجر اسماعيل به حالت اوليه برگرداند و درِ غربى كعبه را مسدود كرد. و نيز درِ شرقى را همانند ساختمان قريش از سطح زمين بالا برد و ديگر بخشهاى كعبه را بر بناى ابن زبير باقى گذارد.
3- درگاه درِ شرقى و درگاه درِ غربى كعبه را به اندازۀ يك وجب از سطح زمين بالاتر بردهاند و به گفتۀ صريح ازرقى، بر روى سطح زمين قرار ندادهاند.
تعداد بنا و مرمّتهاى شاذروان در طول تاريخ
1 - شاذروان (با كيفيت و ويژگى كنونى) در سال 64 هجرى به وسيلۀ عبداللّٰه ابنزبير ساخته شد.
2- در اواخر قرن سوم هجرى (در زمان جدّ ازرقى) شاذروان را به وسيلۀ گچ و مرمر