متن کتاب حج در آیینه شعر فارسی - جلد 1 - صفحه 62

(11 تا 384)

62 و آن هودج خليفه متوج به ماه زر

آرزوى وصال كعبه

با وجود اين همه خطرهايى كه حجاج در مسير راه مكه بر خود مى‌خريدند و باديه را با بادهاى سمى و خارهاى مغيلان و راهزنان صحراگرد و دزدان كوه‌نشين مى‌پيمودند و اموالشان از كف مى‌رفت و جانهايشان تلف مى‌شد باز عاشقانه و گاه با پاى پياده به كعبه مى‌رفتند و مشتاقانه از آن سخن مى‌گفتند و در دعاهايشان توفيق زيارت آن را از خدا مى‌خواستند. چنانكه در غالب دعاهاى ماه رمضان توفيق زيارت خانۀ خدا و حج بيت اللّٰه الحرام از پروردگار خواسته شده است. ³

شعرا نيز مانند ساير مردم اين اشتياق و ذوق درون را با سرودن اشعار بيان كرده و با سوز و گداز و درد و نياز آرزوى وصال كعبه را داشته‌اند. در اينجا به ترتيب قرن به ذكر

1) - فرغر يعنى جوى آب، گودال آبى، جوى كوچكى كه آب از آن عبور كرده و آب كمى به جا مانده باشد، خشك رود

2) - خاقانى، ديوان، ص 216 و 217

3) - مفاتيح، اعمال ماه رمضان، ص 358، 360، 363، 372، 373، 375، 387، 388، 400، 415، 422، 423، 442، 449، 463، 481

مشخصات کتاب

حج در آیینه شعر فارسیجلد:1نویسنده:شجاعی، محمدناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1388

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1