متن کتاب حج در آیینه شعر فارسی - جلد 1 - صفحه 144

(11 تا 384)

144 اين ناخوش و خوار و همچو خون است وآن خوش و عزيز همچو زمزم ¹

ناصر خسرو

اى شسته سر و روى به آب زمزم حج كرده چو مردان و گشته بى‌غم

ناصر خسرو به عالم در فراوان سنگ و چاه است ولى چون صخره و چون زمزمى كو ²

سنايى

خاك درش نظيف چون كعبه آب قدرش لطيف چون زمزم ³

سنايى

كعبه اى بود در سخا و كفش ناسخ صد هزار زمزم بود ⁴

سنايى

زمزم لطف آب خامۀ اوست كعبۀ اهل فضل نامۀ اوست ⁵

سنايى

با چاه آن زنخدان بر آن لبان زمزم گويى كه عاشقان را با كعبه گشت يكسان ⁶

رشيدالدين وطواط

ايوان تو چو جنت و دستت چو كوثر است درگاه تو چو كعبه‌و طبعت چو زمزم است ⁷

عبدالواسع جبلى

نه هست هيچ بنا را متانت كعبه نه هست هيچ چهى را مثابت زمزم ⁸

اديب صابر ترمذى

1) - ناصر خسرو، ديوان

2) - سنايى، ديوان، ص 581

3) - همان، ص376

4) - سنايى، ديوان، ص381

5) - سنايى، حديقة الحقيقه، ص 251

6) - رشيدالدين وطواط، ديوان، ص 568

7) - عبدالواسع جبلى، ديوان، ص 61

8) - اديب صابر ترمذى، ديوان، ص 131

مشخصات کتاب

حج در آیینه شعر فارسیجلد:1نویسنده:شجاعی، محمدناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1388

دریافت فایل ارجاع:

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1